Święty Alojzy Gonzaga
(wspomnienie 21 czerwca)
Urodził się 9 marca 1568 roku w Castiglione delle Stiviere jako najstarszy syn w rodzie margrabiowskim. Od dziecka czuł powołanie do życia zakonnego, mimo że ojciec szykował mu karierę rycerską i dworską. W wieku 17 lat, wbrew planom rodziny, wstąpił do nowicjatu jezuitów w Rzymie. Odznaczał się wyjątkową gorliwością i czystością serca. Zaraził się dżumą, opiekując się chorymi podczas epidemii w Rzymie, i zmarł 21 czerwca 1591 roku, mając zaledwie 23 lata. Beatyfikował go papież Paweł V w 1605 roku, a kanonizował Benedykt XIII w 1726 roku. Jest patronem młodzieży i ministrantów jako wzór czystości i całkowitego oddania Bogu. W naszej parafii znajduje się relikwia tego świętego, otaczana szczególną czcią przez Liturgiczną Służbę Ołtarza.
Święty Dominik Savio
(wspomnienie 9 marca)
Urodził się 2 kwietnia 1842 roku we włoskiej wsi Riva di Chieri, w skromnej rodzinie rzemieślnika i krawcowej. Już jako pięcioletni chłopiec pomagał przy ołtarzu, a w wieku dwunastu lat trafił do oratorium księdza Jana Bosko w Turynie. Był pilnym uczniem i bardzo pobożnym chłopcem — to on założył wśród rówieśników „Towarzystwo Niepokalanej”. Zmarł 9 marca 1857 roku, mając zaledwie piętnaście lat, na skutek choroby płuc. Papież Pius XII ogłosił go błogosławionym w 1950 roku, a kanonizował w 1954 roku — jest jednym z najmłodszych świętych w historii Kościoła i patronem ministrantów oraz całej młodzieży.
Święty Jan Berchmans
(wspomnienie 26 listopada)
Urodził się w 1599 roku w Diest, w dzisiejszej Belgii, jako syn miejscowego rzemieślnika. Jako chłopiec należał do pierwszych uczniów kolegium jezuickiego w Mechelen i wstąpił tam do Sodalicji Mariańskiej. Do zakonu jezuitów wstąpił zainspirowany żywotem świętego Alojzego Gonzagi. Znany był z niezwykłej sumienności w wypełnianiu nawet najdrobniejszych codziennych obowiązków — mawiał, że jego drogą do świętości jest wierność w rzeczach małych. Zmarł nagle w Rzymie w sierpniu 1621 roku, po zaledwie kilku dniach choroby, mając 22 lata. Beatyfikowany w 1865 roku, kanonizowany w 1887 roku przez Leona XIII. Jest patronem ministrantów ze względu na wzorową gorliwość w codziennej służbie.
Święty Tarsycjusz
(wspomnienie 15 sierpnia)
Żył w Rzymie w III wieku, w czasach, gdy wyznawanie wiary chrześcijańskiej groziło śmiercią. Jako młody akolita został wysłany, by zanieść Komunię Świętą uwięzionym chrześcijanom. Po drodze napotkał grupę pogan, którzy zażądali, by pokazał, co niesie. Tarsycjusz odmówił i osłonił Najświętszy Sakrament własnym ciałem, za co poniósł śmierć męczeńską. Niewiele wiadomo o jego życiu poza tym jednym, heroicznym czynem — i właśnie dlatego od wieków jest stawiany młodym jako wzór odwagi i wierności w służbie przy ołtarzu. Jest patronem ministrantów i wszystkich, którzy przyjmują i przekazują Najświętszy Sakrament.
